CANADEZEN

Print paginaVerhoog fontVerkleinen font

De ‘Brassards rouges’: de vergeten martelaars uit de Eerste Wereldoorlog

Ooit gehoord van de ‘Brassards rouges’ (Rode Armbanden)? Philippe Égu de Grenay betreurt de geringe bekendheid van deze troepen burgerarbeiders die – omdat ze weigeren voor de Duitsers te werken – gedeporteerd, mishandeld, gemarteld worden. Zo verging het zijn grootvader van moeders kant Georges Cambier, timmerman en dwangarbeider op de leeftijd van 19 jaar, die de ontberingen en martelingen overleefde.

Er is weinig onderzoek gedaan naar het lot van de burgers in het bezette gebied. Talloze getuigenissen hebben het over de erbarmelijke levensomstandigheden. Vorderingen, collectieve gruweldaden, represailles en dwangarbeid nemen sterk toe. Vanaf 1914 zijn burgers voor de bezetter niet meer dan beschikbare werkkrachten voor ‘oorlogsdoeleinden’, met name het herstel van tijdens de gevechten vernietigde wegen en spoorlijnen. Burgers die zich verzetten (hieronder vallen ook vrouwen en meisjes) worden vervoerd naar dwangarbeiderskampen. Zij vormen de zogenaamde ZAB (Zivilarbeiter-Bataillone – burgerarbeidersbataljons) en dragen een onderscheidend merkteken: een rode armband – Brassard rouge. Sommigen dragen deze armband tot in 1918. De levensomstandigheden van de Brassards rouges komen sterk overeen met die van de gevangen in deportatiekampen… (Download de pdf om meer te lezen).

galerie_canadiens_1

Vrouwen en kinderen gaan voor

Veel ervaringsverhalen gaan over opmerkelijke en ook bescheiden ‘heldinnendaden’. Henri Claverie, 88 jaar oud, historicus uit Hénin-Beaumont, verklaart dat ‘vrouwen in het verzet zaten. Ze staken de linies van de vijand over om boodschappen door te geven. Ze leefden in kelders en kwamen alleen naar buiten om voedsel voor hun gezin te zoeken. Ze konden urenlang meel malen in koffiemolens’.

Simone Caffard, teruggevonden door Raymond Sulliger uit de Historische Kring van Fouquières- lès-Lens, was op haar manier een heldin.
Ze was een uiterst vaardig onderwijzeres met een grote passie voor het onderwijs. Ze gaf les aan de kinderen in elke omstandigheid en stond erop hen de lagere school te laten voltooien. T ot 1916. Het jaar daarop werd ze ziek en overleed ze. Er is minder bekend over vrouwen die slachtoffer waren van gewelddadigheid…

Meer informatie…